Ոնց պատահեց, մայր ագռավին

Ոսկեջրած մի թագ տվին,

Որ ամենից լավին գտնի,

Թագը նրա գլխին դնի:

Անցավ ագռավն այգի ու մարգ,

Տեսավ սոխակ ու սիրամարգ,

Շատ ման եկավ, վերջը բերեց

Թագն իր ճուտի գլխին դրեց:

 

Հենրիկ Սևան

Աշնան մի սև Ամպ

Սարը դարձրել թամբ,

Իրեն կարծելով ահեղ ձիավոր,

Գոռում էր մի օր,

Թե երկինք, գետին, ծով, ցամաք վկա,

Ամենաբարձրը հենց ինքն է, որ կա…

-Տեր իմ, ազատ թող ինձ դու այս կանաչ արտում,-

Մի օր սոված կովն այսպես ասաց մարդուն,-

Եկ հավատա դու իմ տված անկեղծ խոսքին,

Չեմ դիպչի ես արտուն նույնիսկ ոչ մի հասկի,

Բկից մաքուր եմ խիստ,

Գործիդ գնա հանգիստ…

Թավամազ մեղուն հյութով ծանրաբեռ

Փեթակի դռնից նոր էր մտել  դեռ,

-Եղբայրներ, նայեք բերածին սրա,

Երբ բոռը կտրեց առաջը նրա.

Երկու կաթ նեկտար հազիվ է բերել,

Այս ծույլ անբանին ի՞նչ սրտով ներել:

Թուք ու նախատինք այս պորտաբույծին,

Իր հետ բերածին…

Տիեզերքների լույսին անհաղորդ,

Ջրհորում ծնված երգում էր մի Գորտ.

«Արար աշխարհում

Մի լավ տեղ գիտեմ,

Ես չեմ վարանում

Անվանել եդեմ…

Խոնավ քամին ծովից պոկված,

Պարիսպ տեսավ իր դեմ-դիմաց,

Ասաց.- Գիտե՞ս, թե ես ո՞վ եմ,

Ես քեզանից էլ ուժով եմ,

Դե սպասիր մի հարվածով

Այլ հոդվածներ …