Թե ձմռանը,թե ամռանը

Նա ունի կանաչ ճյուղեր,

Հրաշքի է նման տանը`

Տոն է իր հետ նա բերել:

Ճյուղերից կախ արջ ու ոզնի,

Արևներ ու աստղիկներ,

Թե որ սիրտդ միրգ էլ ուզի,

Կամ թե կոնֆետ`քաղիր,կեր:

Տոնի ծառ է նա իսկական,

Տարեմուտ է ,Նոր Տարի,

Հեքիաթի է նման այնքան

Խնդությունը   շուրջպարի:

Կաթ-կաթում է, տես, անձրևը,
Լվանում է փողոցները,
Դանդաղ հոսում,կուտակվում է
Ու իմ խաղը փչացնում է:

Կավճով գծած մեր թվերը,
Նաև կլոր շրջանները
Ջուրը ջնջել ու մաքրել է,
Ընկերներիս տխրեցրել է:

Տոտիկները իմ փոքրիկ,

Ունեն արդեն նոր կոշիկ`
Կարմիր, կապույտ, խատուտիկ,
Ճիշտ ինձ նման ուրախիկ:
Բայց չեմ սիրում ես կոշիկ,
Ուզում եմ քայլել բոբիկ,
Սակայն ունեմ մի մայրիկ,

Ես ապրում էի մի փոքրիկ տան մեջ
Առատ ու անփույթ,
Աշխարհքն ինձ համար կըլոր էր անվերջ,
Կեղևը կապույտ։

Նըրանից հետո աչքըս բաց արի
Մի փոքրիկ բընում,
Տեսա՝ աշխարհքը հարդից է շինած,

Սեւանա լիճը, գիտես,
Ամռան տապին զովացնող
Ու դասերի ավարտին
Մեզ իր լայն գիրկը կանչող
Ժամանցի վայր չէ միայն:
Մեր գեղամա թագուհին,
Որ բազմել է մեր ճամփին,
Գետերից է միշտ սնվում
Ու սնում է գետերին:
Այն միակն է Կովկասում,

Այլ հոդվածներ …