Շատ ժամանակակից ընտանիքներ կարող են իրենց թույլ տալ երեխայի համար առանձին սենյակ ունենալ: Սակայն շատ բժիշկների կարծիքով երեխան գոնե  մինչև 6 ամսական հասակը պետք է քնի ծնողների սենյակում և մոտ գտնվի մայրիկին` մայր-երեխա կապը այս շրջանում շատ կարևոր է երեխայի հոգեկան և ֆիզիկական զարգացման համար:

Երեխայի մահճակալի համար տեղ ընտրելիս պետք է հաշվի առնել մի շարք հանգամանքներ. նախ մահճակալը պետք է հեռու գտնվի ջեռուցման համակարգերից: Փոքր երեխային գերտաքացնելը հեշտ է և ավելի վտանգավոր, քան մրսեցնելը: Երեխայի սենյակում ջերմաստիճանը պետք է լինի 18-22 աստիճան, ոչ բարձր, ոչ ցածր:

Երեխայի մահճակալի մոտակայքում ցանկալի չէ, որ լինեն գորգեր, փափուկ խաղալիքներ, գրքեր. Դրանք իրենց մեջ փոշի են պարունակում, ինչը վտանգավոր է երեխայի առողջության համար:

 

Երեխայի սենյակը պետք է զերծ լինի նաև ծխախոտի ծխից: Այն պարբերաբար պետք է

Նյութի առաջին մասը կարդացեք այստեղ

Փոքրիկ արատներ

Երեխաները երբեմն ծնվում են մաշկի աննշան արատներով, որոնք անվտանգ են, բուժում չեն պահանջում ու աճին զուգընթաց անհետանում են:

Միլիաներ:  Դեմքի վրա սպիտակ, մանր բծեր են, որոնք ճարպագեղձերի խցանման հետևանք են: Մի քանի օրից անհետանում են:

Անոթային բծեր: Սովորաբար լինում են պարանոցի հետևի մասում, հոնքերի վրա ու հոնքամիջում: Մի քանի ամսից անհետանում են:

«Ելակային» խալ կամ խոռոչավոր հեմանգիոմա (բարորակ ուռուցք անոթի պատի վրա): Չափով, ձևով, գույնով նման է ելակի: Հաճախ հայտնվում է ծնվելուց մեկ օր հետո: Մի քանի շաբաթվա ընթացքում արագ աճում է, 6 ամսականում` անհետանում: Բայց եթե 

Երեխայի լացի ժամանակ նրա նկատմամբ ուշադրությունը և  նրան մխիթարելու ձեր փորձերը միայն կուժեղացնեն փոխադարձ մտերմությունը: Փոքրիկը պետք է զգա ձեր սերը,  և պետք չէ վախենալ, թե ձեր ուշադրությունն ու կարեկցանքը կարող են երես տալ նրան: Փոքրիկին հանգստացնելով` դուք հասկանում եք, որ հոգում եք նրա մասին, իսկ դա օգնում է ձեր միջև խոր ու սերտ հարազատական կապի ձևավորմանը:

Երեխաները կարող են լաց լինել ամենատարբեր պատճառներով, և դուք պետք է սովորեք հասկանալ նրա պահանջը կամ գանգատը: Նորածինների լացը միակ հնարավորությունն է` գրավելու  ձեր ուշադրոթյունը:

Ճիշտ է, ծնողները երբեմն չեն նկատում, բայց երեխան արագ է աճում: Նա արդեն փորձում է զրուցել` բազմաթիվ հնչյուններ արձակելով:Սկզբում թվում է, թե երեխայի ձայնը որևէ մեկին չի հասցեգրված, պարզապես իրեն դուր է գալիս այդ ձայնային վարժությունները, և նա բլբլում է հաճույքի համար:

Շուտով փոքրիկը հասկանում է, թե ինչպես կարելի է կոկորդի, լեզվի ու բերանի օգնությամբ փոխել այդ հնչյունները: Դրան  զուգընթաց` կարելի է նկատել, որ այդ հնչյունները ուշադրություն գրավելու, ծնողների հաղորդակցվելու միջոց

Փոքրիկի շարժումները դեռ ակամա, ինքնաբերական են, քանի որ ռեֆլեքսային են: Մեջքի վրա պառկած` նա ընդունում է վզի ռեֆլեքսի համար բնորոշ կեցվածք` գլուխը թեքում է, նույն կողմն է ձգտում վերջույթները, իսկ մյուս կողմից ծալում դրանք: Եթե երեխային պառկեցնում են փորիկի վրա, սկզբում նա կողքի է թեքում գլուխը, տոտիկները, թաթիկները, սեղմած բռունցքները ձգում դեպի փորիկը: Երբ նա շտկում է թաթիկներն ու տոտիկները, մատները հեվհարաձև բացվում են: Եթե ծնողները պահեն րան այնպես, որ տոտիկները հպվեն պինդ մակերևույթին, նա կփորձի կոխ տալ ու քայլելու նման շարժումներ անել:

Ճիշտ է, երեխան տեսնում է ծնվելու պահից, կարող է տարբերել առարկաների գույնն ու ձևը, բայց նրա տեսողությունը դեռ կատարյալ չէ: Նա ավելի լավ ընկալում է հակադիր և պարզունակ պատկերները, օրինակ` սպիտակ թղթի վրա քածած սև գիծը, ոչ թե բարդ նկարները: Փոքրիկի ուշադրությունն ինչ-որ բանի վրա սևեռելու

Երբեմն հնարավոր չէ հասկանալ նորածնի լացի պատճառը. երեխան կուշտ է, մայրը նրան գրկել, փայփայել է, փորձել հանգստացնելու բոլոր միջոցները, բայց ապարդյուն, երեխան մի պահ լռում է, ապա նորից լալիս: Նշանակում է պատճառն ուրիշ բան է:

Հիվանդություն: Լացի ամենահավանական պատճառը, մանավանդ երբ երեխան սովորականի պես չի լալիս, հիվանդությունն է: Անսովոր ինչ-որ բան նկատելուց հետո մայրը պետք է բժշկի դիմի. հնարավոր է` նրան անհանգստացնում է որևէ թեթև տկարություն: Մրսածությունը կամ քթի խցանումը զրկում են երեխային հարմարավետության զգացումից: Բժիշկը քթի կաթիլներ կնշանակի, և երեխայի լացը կդադարի:

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ