Պետք չէ սպասել մինչ երեխայի խոսելը` նրա խոսքի զարգացմամբ զբաղվելու համար: Դեռ վաղ հասակից կարելի է տարբեր մեթոդներ կիրառել` երեխայի խոսքը զարգացնելու համար:

Ներկայացվող խաղերը կարող եք խաղալ արդեն մեկ տարեկան երեխայի հետ, որն, ամենայն հավանականությամբ,  արդեն մի քանի բառեր կարողանում է արտասանել:

 

Փոքրիկը մեծանում է և ամեն օր  ուրախացնում է Ձեզ իր նոր ձեռքբերումներով: Սակայն դրա հետ մեկտեղ առաջանում են նորանոր խնդիրեր: Այս  շրջանում ակտիվորեն զարգանում է երեխաների  խոսքը, և Ձեր խնդրին է օգնել նրան, որ  շուտ խոսի:

Ձեր գանձուկը օրեցօր ցուցաբերում է կամակորություններ,  պահանջվում է մեծ ջանք նրան քնեցնելու համար:

Հոգեբանների կարծիքով`մեղեդային միջավայրը բարենպաստ է երեխայի լսողական ընկալման զարգացման համար: Սակայն սա չի նշանակում, որ ամբողջ օրը երեխան պետք է աղմուկի մեջ լինի կամ երաժշտություն լսի: Սակայն նաև միայն լռությամբ չպետք է շրջապատված լինի:

Արդեն մեկ տարեկան երեխան քայլելուց կարողանում է պահպանել հավասարակշռությունը և ավելի շարժուն է դառնում: Զարգանում է և մանր մոտորիկան` փոքրիկը հստակ բռնում է իրերը, ուտում է գդալով, թերթում է գրքի էջերը, խորանարդիկներից աշտարակ է կառուցում:  Երբ լրանում է փոքրիկի երկու տարին, նա արդեն կարողանում է ինքնուրույն վեր ու վար անել աստիճաններով,  մագլցել մեծ աթոռի վրա, ձեռքով և ոտքով հարվածել գնդակին:

 

Ինչպես արդեն խոսվել է,  երեխաները տարբեր տարիքներում ունենում են տարիքին բնորոշ վախեր։

2 տարեկան երեխաները ամբողջվին կենտրոնացած են մտերիմ մեծահասակների /ծնողների, ընտանիքի անդամերի/ վրա և նրանց մոտ դեռևս հասակակիցների հետ շփվելու բավարար պահանջմունք ձևավորված չէ։

Այս տարիքում երեխաները հստակ տարբերում են ծնողների համակրանքի ուղղվածությունը, լաց են լինում վիրավորանքից, «կպչում են» ծնողներին, ցանկանում են նրանց հետ լինել ամեն պահի, թույլ չտալով նրանց ազատ շփվել որևէ մեկի հետ։ Առկա  է խանդի զգացում, չեն ցանկանում որևէ մեկի /առավելապես փոքրիկ քրոջ կամ եղբոր/ հետ կիսել ծնողների՝ հիմնականում մոր ուշադրությունը։ Ծնողների փոքր ինչ անուշադրության դեպքում երեխաները սկսում են վախերով լի երազներ տեսնել, որոնք հիմնականում կարող են հրահրված լինել ծնողների վերաբերմունքով։ Երեխաների գիշերային վախերը խոսում են նրանց անհանգիստ ցերեկների մասին։

Վախերը հիմնականում լինում են հեքիաթների վախենալու հերոսներից, /գայլ, ավելի ուշ կախարդ և այլն/։ Դրանք կարող են սրվել, երբ ծնողները բավարար քնքշություն չեն ցուցաբերում, սպառնում են պատիժներով, վախեցնում են՝ շեշտելով, որ գայլերը

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ