Մանկիկի լացը, նրա յուրահատկությունները և դրսևորման ձևերը

Խնդիրներ

Քանի դեռ երեխան չի սովորել խոսել, լացը շրջապատող մարդկանց ազդանշան տալու և նրանց հետ շփվելու վստահելի միջոց է:

Սովորաբար երեխան լաց է լինում ոչ առանց պատճառի: Օրինակ, եթե նա քաղցած է, նա կսկսի լալ և լացը կընդհատի միայն այն դեպքում, եթե նրան կերակրեն կաթով, բայց եթե կաթի փոխարեն այլ բան հրամցվի, օրինակ, քաղցր ջուր, մրգահյութ, ծծակ, նա լացը կընդհատի միայն կարճ ժամանակով: Երեխան կարող է լալ լողանալիս ջրի տաքությունից, կարող է լալ ուժեղ ձայնից, կտրուկ լույսից և պաղ ձեռքերով իրեն հպվելուց: Երեխայի լացը տարբեր պարագաներում արտահայտվում է տարբեր ձևերով: Հաճախ մոռանում ենք, որ երեխան կարող է լալ նաև հոգնելուց, իսկ նա կարող է հոգնել երկար ժամանակ առույգ մնալուց, օտար մարդկանց միջավայրից, բազում խաղալիքների առկայությունից, մի խոսքով տպավորությունների գերբեռնվածությունից: Նման դեպքում նպատակահարմար է, որ փոքրիկն անմիջապես քնի, բայց գրգռված երեխան կարող է երկար ժամանակ չքնել և լաց լինել: Ենթադրելով, թե նա ուզում է խաղալ, սկսում են զբաղեցնել, բայց այդ դեպքում փոքրիիկն ավելի է գրգռվում: Նման դեպքում անհրաժեշտ է երեխային հանգիստ թողնել` ավելորդ լարվածությունից ձերբազատվելու համար

Առանց պատճառի երեխայի լացն իր կյանքի առաջին շաբաթներին չի նշանակում, թե նա հիվանդ է: Պարզապես նա ադապտացվում է կյանքի նոր պայմաններին:

Երբեմն երեխան ընդունում է ոչ սովորական սնունդ, որի հետևանքով տհաճ զգացողություններ կարող է ունենալ մարսողական համակարգից: Այդ դեպքում նա նույնպես լալիս է:

Երեխայի լաց լինելու ժամանակ ոչ բոլոր դեպքերում է անհրաժեշտ նրան գրկել: Սակայն պետք է հանգստացնել, նրա հետ խոսել, նրբորեն համոզել, բայց այդ ժամանակ մեծահասակն իր դեմքին չպետք է դաժան արտահայտություն տա, նրա հետ կոպիտ վարվի:

Երբեմն մենք անտարբերություն ենք դրսևորում և պատժելու համար չենք մոտենում լացող երեխային: Այդ դեպքում փոքրիկն ավելի է գրգռվում:

Սակայն, եթե լացի առաջին իսկ պահից երեխային գրկում ենք, ապա նա վախենում է և ձայնն ավելի բարձրացնում:

Շատերի համար խնդիր  է երեխային քնեցնելը. երեխան կամակորություն է անում և չի ուզում քնել: Ի՞նչ անել: Մենա՞կ թողնել, թե նստել կողքին մինչև քնի: Խորհուրդ է տրվում նստել, երգել օրորոցային, աստիճանաբար այդ ժամանակը կրճատելով` երեխային սովորեցնել մենակ քնելուն:

 

  • Եթե երեխան գիշերն արթնանում է ու լալիս, հնարավոր է, որ վախեցած լինի: Այդ դեպքում անհրաժեշտ է շտապ մոտենալ նրան ու հանգստացնել: Եթե երկար ժամանակ չմոտենաք և նա շարունակի լացը, նրա քունը շատ շուտով կարող է վերջնականապես փախչել և նա երկար ժամանակ չի քնի:
  • Երեխայի լացի պատճառ կարող է լինել նաև նրա անօգնական վիճակը` կորցրել է խաղալիքը և չի կարողանում գտնել:
  • Եթե երեխային գրկում է անծանոթ մարդ, ապա նրա լացը կարող է լինել բողոքի ազդանշան:
  • Եթե  երեխան լալիս է ցավից, դա բնական է:
  • Նա կարող է լաց լինել դժգոհությունից, երբ նրան չեն տալիս արգելված առարկան:
  • Լացի միջոցով երեխան ձգտում է ոչ միայն կարեկցանք առաջացնել, օգնություն կանչել, այլև զայրույթն ուղղել իրեն նեղացնողին:
  • Երեխան կարող է լալ, երբ նրան մենակ են թողնում, նրա համար ձանձրալի է, ուզում է, որ իր հետ խաղան:

Այսպիսով, լացը երեխայի կյանքի ուղեկիցն է, նրա հույզերի յուրատահուկ արտահայտման ձևը:

 

Նյութն «Իմ փոքրիկ»-ի ընթերցողների համար ներկայացրեց հոգեբան-մանկավարժ Մարիամ Սահակյանը

Գովազդ