Փոքրիկը հավատա՞, թե՞ չհավատա Ձմեռ պապիկին․ ո՞րն է ճիշտ մոտեցումը  

Ժամանց

Հաշված օրեր են մնացել մինչև փոքրիկների ամենասիրելի տոնը՝ Ամանորը:

Երեխաներից ոմանք արդեն մեկ ամիս առաջ նամակ են գրում Ձմեռ պապիկին, իսկ ոմանք ըմբոստանում են և ասում, որ չեն հավատում նրա գոյությանը:  Ի՞նչ անել, եթե երեխան չի հավատում Ձմեռ պապիկին, որքանո՞վ է կարևոր երեխայի համար հեքիաթներին հավատալը, պարզեցինք  Նեոնատալ բժշկության հայկական  ասոցիացիայի ընտանեկան հոգեբան-խորհրդատու Աննա Բադալյանից:

 

«Փոքրիկը պետք է մանկուց հավատա, որ իր  երազանքներն իրականանալու հատկություն ունեն: Մանուկ հասակում երազանքներն իրականացնում է  Ձմեռ պապը,  իսկ ավելի մեծ տարիքում՝  ծնողները և հետո՝ ինքը:  Այս ամենի արդյունքում երեխայի մոտ բնավորություն է ձևավորվում»,-ասում է հոգեբանը:

 

Իհարկե, վաղ թե ուշ երեխան կիմանա, որ Ձմեռ պապիկ իրականում չկա։ Ըստ հոգեբանների՝ ճշմարտությունն իմանալու  ամենաճիշտ տարիքը  7 տարեկանն է: Գուցե Ձմեռ պապի չլինելու փաստը փոքրիկը ծանր տանի, բայց այդ փորձությունը ևս հարկավոր է:

 

Ըստ հոգեբանի՝ եթե  երեխան պնդում է, որ Ձմեռ պապիկ չկա, նրան ստել պետք չէ: Այդ ժամանակ պետք է փոքրիկին գրագետ բացատրել, որ Ձմեռ պապիկը տոնական ոգին է, Սուրբ ծննդյան և Ամանորի տոների հավաքական կերպարը։  Հոգեբանները հավաստում են, որ եթե երեխային այս կերպով բացատվի Ձմեռ պապիկի չլինելը, հոգեբանական տրավմա չի առաջանա:

 

 Ձմեռ պապիկին նամակ գրելը ևս ցանկալի է, քանի որ նամակ գրելիս երեխան զարգացնում է իր երևակայությունը, իմացական գործընթացները, սկսում է հասկանալ, թե ինչ է ուզում և ինչի համար: Պարզապես ծնողը պետք է վերահսկի և ուշադիր լինի, որպեսզի երեխան չսկսի պահանջել այնպիսի բաներ, որոնք նա չկարողանա նվիրել:

 

Նելլի Խաչատրյան 

 

Գովազդ