Ինչպե՞ս վարվել, եթե երեխան վախենում է: Ստորև կներկայացնենք մի քանի խորհուրդ ծնողներին, որոնք կօգնեն երեխայի վախերի դեմ պայքարելու գործում:

  1. Մի ասացեք, թե դա մանրուք է: Որոշ ծնողներ, չիմանալով ինչպես օգնել իրենց երեխային, ասում են. «Ինչպե՞ս չես ամաչում: Մեծ տղա ես»: Նման արտահայտությունները չեն օգնի հաղթահարել վախը, բայց կավելացնեն մեղքի զգացումը:  Եթե երեխան ձեզ մոտ իրեն հիմար ու մեղավոր զգա, հաջորդ անգամ ձեզ օգնության համար չի դիմի, այլ կփորձի իր վախերը հնարավորինս խորը թաքցնել: Իսկ դա կարող է ավելի ուժգանցել վախը կամ դառնալ փոքրիկի հիվանդության պատճառ:
  2. «Թույլ տվեք», որ երեխան վախենա: Երեխայի համար կարևոր է, որ մայրիկն ու հայրիկը սատարեն իրեն: Պատմեք, թե դուք ինչից եք վախեցել մանուկ հասակում: Նախադպրոցական տարիքի երեխայի համար իր ֆանտազիան նույնքան իրական է, որքան մնացած ամեն ինչն այս աշխարհում:  Ուստի անիմաստ է բացատրելը, որ կախարդ գոյություն չունի, երեխան միևնուն է, չի հավատա:  Հարցրեք երեխային նրա վախերի մասին: Երբ նա իր վախերով կիսվի վստահելի մարդու հետ, դրանք այլևս

Մանուկ հասակում ունեցած վախերն անհետք չեն անցնում: Երբեմն դրանք  կարող են դառնալ հոգեկան և նյարդային հիվանդությունների պատճառ, որոնք կարող են ի հայտ գալ տարիներ անց:  Ուստի կարևոր է, որ ծնողներն օգնեն երեխաներին հաղթահարել վախերը, չանտեսել դրանք, որքան էլ անկարևոր դրանք թվան:

Որտեղի՞ց են ի հայտ գալիս մանկական վախերը

Մանկական վախերի առաջացման ամենապարզ պատճառներից են իրականում տեղի ունեցող դեպքերը, որոնք տեղի են ունենում երեխայի հետ (օրինակ, վախը, որ առաջացել է շան հանկարծակի հաչոցից): Նման վախերը հոգեբաններն ամենահեշտն են վերացնում:

Ավելի բարդ է պայքարել ֆանտազիաներից առաջացող կամ մեծահասակների կողմից ներշնչվող (օրինակ, Մեշոկ պապով վախեցնելը) վախերի դեմ:

Մանկական վախերի ևս մեկ աղբյուր է ծնողների մշտական զգուշացումները հնարավոր վնասվածքների, պատահարների մասին կամ պատժի սպառնալիքները:

Մանկական վախը կարող է առաջանալ նաև ընտանեկան վեճերի պատճառով, որոնք ուղեկցվում են գոռոցներով  և սպառնալիքներով:

Խանդի դասական դրսևորում է, երբ ավագ երեխան մեծահասակներից գաղտնի վնասում է անպաշտպան նորածնին` կսմթում է, մազերից քաշում, կոտրում կամ թաքցնում է նրա խաղալիքները: Սակայն ոչ բոլոր երեխաներն են իրենց խանդն այսպես արտահայտում: Երբեմն այդ վիրավորանքը դրսևորովում է արտաքուստ անպատճառ վատ պահվածքով, կապրիզներով, անգամ հիվանդություններով:  Այսպես առաջնեկը հասկացնում է, որ մայրական սիրո պակաս ունի, փորձում է վերադարձնել ծնողների ուշադրությունը դեպի իրեն:

Ինչպե՞ս օգնել երեխաներին միասին համերաշխ ապրել

Նախ և առաջ մասնագետները խորհուրդ են տալիս երեխային չտրամադրել այն մտքին, թե կրտսեր երեխան անմիջապես կդառնա նրա խաղընկերը, որպեսզի երեխան չհիասթափվի: Ընդհակառակը, նորածինը

Գովազդ