Այսօր Մեծ Պահքի 3-րդ օրն է: Հայ առաքելական եկեղեցին խորհուրդ չի տալիս, որ Պահք պահեն երեխաները, քանի որ նրանց անհրաժեշտ է սննդարար կերակուր, այդ թվում՝ մսամթերք: Բացի այդ, փոքրիկների հոգին ինքնին մաքուր է, եւ մաքրագործելու ժամանակը դեռ կգա:

Չնայած, որ դեռևս մոտավորապես 3 տարեկան հայրիկ եմ, հետն էլ` քահանա հայրիկ, ու ծնողական հարցերով շատ խոսելու իրավունք չունեմ, բայց, այնուամենայնիվ, ուզում եմ փոքրիկների հոգևոր դաստիարակության հետ կապված անձնական փորձառությամբ ձեռք բերած ու իմ պատկերացմամբ ամենակարևոր սկզբունքի մասին խոսել ու կիսվել ձեզ հետ:

Հոգևոր դաստիարակությունը մանկական տարիքում շատ կարևոր է արժեքային համակարգի ձևավորման, ինչպես նաև մշակութային ժառանգությունը փոխանցելու համար: Այս կարևորությունը գիտակցելով` երեխային քրիստոնյա մեծացնելու, նաեւ  հոգևոր

Բողոքականները մանուկներին չեն մկրտում՝ հիմք ընդունելով մկրտվելուց առաջ հավատ ունենալու անհրաժեշտությունը՝ ըստ Տիրոջ հետևյալ խոսքի. «Ով հավատա և մկրտվի, կփրկվի» (Մարկ. ԺԶ 16), և հիմնվելով այն փաստի վրա, որ մանուկը չի հասկանում, թե մկրտության ժամանակ ինչ է կատարվում։ Ուստի նրանք բացականչում են. «Ինչպե՞ս կարող է մկրտություն կատարվել առանց հավատի կամ ըմբռնման»։

Սա շարժական տոն է և նշվում է հունվարի 18-ից փետրվարի 23-ը, Զատիկից 63 օր առաջ: Տոնի ակունքները հեթանոսական են: Այն կապվում է գիտության հովանավոր Տիր աստծո անվան հետ: Տիրը միաժամանակ ցորենի, հացազգիների պահապան և հովանավոր աստվածությունն է եղել,  ուստի այս տոնի կերակրատեսակները հիմնականում հացազգիներից են:

Հեթանոսական ժամանակներից է գալիս նաև գուշակություն անելը: Աղի բլիթ ուտելով` աղջիկները երազում տեսնում են իրենց ապագա ամուսիններին:

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ