Գովասանք. ինչո՞ւ է այն անհրաժեշտ

Դաստիարակություն

Ինչպե՞ս ճիշտ խրախուսել, գովել երեխային` այս հարցը շատ կարևոր է, քանի որ խրախուսանքը, գովասանքը կարող է ունենալ ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական ազդեցություն:

Հոգեբանների կարծիքով` գովասանքը վնասակար է, եթե

1. Երեխային գովաբանում են այն բանի համար, ինչը նրան տրված է ի ծնե, կամ երբ տվյալ բանն անելու համար նրանից ջանք չի պահանջվում: Գովասանքը միայն բնատուր ունակության համար երեխային ոչինչ չի տա նրա հետագա կայացման համար, փոխարենը կարող է վնասել կրկնվելու դեպքում:

Առանց հիմքի գովասանքը գործում է թմրադեղերի նման. երեխան սովորում է դրան ու սպասում ծնողներից գովասանքի:

 

Նրա գիտակցությունում ձևավորվում է, որ ինքը գերազանցություն ունի այլոց նկատմամբ: Իսկ եթե նա չի սովորում իր ունակությունները գործի դնել և զարգացնել, դա նաև խանգարում է որպես անձ նրա կայացմանը: Էգոցենտրիզմը երեխային կկենտրոնացնի միայն իր վրա և նա անընդհատ կսպասի հիացմունք և գովասանք իր անձի նկատմամբ: Դրանց դադարեցումը կբերի

նախանձության, անբարյացկամության, նեղացկոտության և էգոցենտրիզմին բնորոշ այլ հատկանիշների առաջացման:

2. Առավել վտանգավոր է, երբ գովաբանում են երեխային այն բանի համար, որ իր մոտ հեշտ է ստացվում և նրան որպես օրինակ դարձնում այն երեխաների համար, ում մոտ նույնը ստացվում է դժվարությամբ և մեծ ջանքերով: Ջանքերի ոչ ճիշտ գնահատումը ազդում է երեխայի հոգեկանի վրա և նվազեցնում այդ գործով զբաղվելու նրա ցանկությունը: Երեխաների` միմյանց հակադրումը բերում է անառողջ մրցակցության, որը բերում է էգոցենտրիզմի, ոչ թե երեխայի ճիշտ զարգացման:

3. Վնասակար է, երբ երեխային գովաբանում են շատ հաճախ, առանց անհրաժեշտության: Սա արժեզրկում է գովասանքը և երեխային վարժեցնում էժանագին հաղթանակների:

Ինչպե՞ս է պետք ճիշտ գովաբանել երեխային

Երեխային պետք է գովաբանել միայն անկեղծ, լուրջ և համոզիչ: Գովասանքն անհրաժեշտ է երեխային ինքնավստահություն, եռանդ հաղորդելու համար, երեխայի` կյանքի հանդեպ ունեցած օպտիմիզմը լրացնելու համար: Յուրաքանյուր գովասանք որոշակի նպատակաուղղվածություն պետք է ունենա և երբեք չպետք է հնչի պատահական, հենց այնպես:

Տեղեկություններն ըստ` www.kid.ru կայքի