Արծիվն ու նապաստակը. ուսուցանող առակ

Առակներ

Արծիվը ծառին նստած հանգստանում էր և ոչինչ չէր անում:

Փոքրիկ նապաստակը, տեսնելով արծվին, հարցնում է.

Կարո՞ղ եմ ես էլ քո պես նստել ու ոչինչ չանել:

Իհարկե, ինչու ոչ, – պատասխանում է արծիվը:

Եվ նապաստակը նստում է գետնին, ծառի տակ և սկսում հանգստանալ: Հանկարծ հայտնվում է աղվեսը, թռչում նապաստակի վրա և ուտում նրան:

 

Առակի խրատը հետևյալն է. որպեսզի նստեք և ոչինչ չանեք, դուք պետք է շատ, շատ բարձր նստեք: