Անհամբեր մարդը

բանաստեղծություններ

Մի անհամբեր, կարճամիտ մարդ

Ուներ-չուներ երկու թիզ արտ,

Մի բուռ բրինձ ցանեց արտում,

Ցանեց, փոցխեց ու գնաց տուն:

Այսպես հույսով մարդն ամեն օր

Արտ էր գնում ճամփով սովոր,

Բայց թվում էր էս խեղճ մարդուն,

Որ չի աճում բրինձն արտում:

Գնաց եկավ, վերջն էլ մի օր

Մի անհամբեր, կարճամիտ մարդ

Ուներ-չուներ երկու թիզ արտ,

Մի բուռ բրինձ ցանեց արտում,

Ցանեց, փոցխեց ու գնաց տուն:

Այսպես հույսով մարդն ամեն օր

Արտ էր գնում ճամփով սովոր,

Բայց թվում էր էս խեղճ մարդուն,

Որ չի աճում բրինձն արտում:

Գնաց եկավ, վերջն էլ մի օր

Մտքում հնար գտավ մի նոր,

Ինչքան բրինձ որ կար ծլած,

Մեկ-մեկ ձգեց, նայեց, ժպտաց:

-Թող շուտ աճեն,- ասաց մարդը,

Ուրախ-ուրախ թողեց արտը,

Հաջորդ օրը երբ արտ գնաց,

 

Հենրիկ Սևան