Աղվեսն ու գայլը

բանաստեղծություններ

Մի օր աղվեսն հանաքչի

Բռնեց ճամփան զաքանչի,

Գնաց, գնաց, մեր արտում,

Պապիս լարած թակարդում

Տեսավ պանրի մի կտոր:

-Ա~յ, նախաճաշ փառավոր:

Շատ հոտոտեց աղվեսը,

Կրակն ընկել էր ներսը,

 

Մի օր աղվեսն հանաքչի

Բռնեց ճամփան զաքանչի,

Գնաց, գնաց, մեր արտում,

Պապիս լարած թակարդում

Տեսավ պանրի մի կտոր:

-Ա~յ, նախաճաշ փառավոր:

Շատ հոտոտեց աղվեսը,

Կրակն ընկել էր ներսը,

 

Ոնց էր իրեն կտրատում,

Բայց պանրին չէր մոտենում:

Այդ միջոցին մի ծեր գայլ

Դիմացն ելավ համրաքայլ.

-Հերիք պոչդ շողշողա,

Ինձ էլ պանրից փայ արա:

-Աչքիչս վրա, գել բիձա,

Ողջ պանիրը քեզ ընծա:

Այս որ լսեց գայլը մեծ,

Պանրի վրա հարձակվեց,

Թակարդն ընկավ հաստ վզին,

Պանիրը մնաց աղվեսին:

 

Հենրիկ Սևան