Ես մի փոքրիկ
Եղբայր ունեմ,
Կարգին չի խոսում,
- Լա-լա, տա-տա,-
Ւբր ինձնից
Գնդակ է ուզում։
Թե մի բան է
Ձեռքից ընկնում,
Ճչում է՝ լե-լես,
Երբ տալիս եմ,ծիծաղում է,
Այսինքն՝ ապրես։
Ւնձ էլ մի նոր
Անուն դրել,
Ասում է՝ ղա-ղա,
Եվ իր խելքով
Թռվռում է,
Որ հետս խաղա։
էս ինչ տեսակ
Դավիթ է, տո,
Ւնչու՛ չի խոսում,
Բա ծիտիկի
Չափ էլ չկա՞,
Որ երգ է ասում։