«Իմ փոքրիկ»-ը խոսել է «Ժեստ» հոգեբանական կենտրոնի հոգեբան Լուսինե Գրիգորյանի հետ:

 

Վիրտուալ խաղը լավ «ընկեր» չէ

Երեխայի կյանքում օնլայն խաղերի առկայությունը հանգեցնում է վարքային փոփոխությունների, ուշադրության կենտրոնացման դժվարությունների: Երկար խաղալու դեպքում փոքրիկը կտրվում է իրականությունից, ստեղծում ուրույն աշխարհ, որն իր կանոններն է թելադրում նրան: Չի կարելի անտեսել, երբ երեխայի մոտ դրսևորվում են իրավիճակին ոչ համարժեք ագրեսիա, ինքնամփոփություն  և ցրվածություն: Ծնողի համար պետք է անհանգստացնող լինի այն փաստը, որ բալիկը ձեռքից վայր չի դնում հեռախոսը:

 

Կանխարգելման մեթոդը

Շատ հաճախ ծնողները փոքրիկին տալիս են հեռախոս, չեն վերահսկում, իսկ հետո սկսում են աշխատել հետևանքների վրա: Որևէ բան շտկելուց կամ հաղթահարելուց առաջ հարկավոր է մտածել կանխարգելման մասին: Պետք չէ արգելել ամեն ինչ կամ տալ ծայրահեղ ազատություն: Կարելի է սահմանել օրվա ընթացքում համացանցից օգտվելու թույլատրելի ժամանակահատված, որը չի  խախտվի երեխայի կողմից տարաբնույթ մանիպուլյացիաների կիրառման դեպքում: Անհրաժեշտ է ի սկզբանե սովորեցնել նրան տեխնոլոգիաներից, համացանցից օգտվելու կանոնները, յուրաքանչյուր անհանգստացնող խաղ վերլուծել նրա հետ: Նույնիսկ մեծահասակները խաղերի մասին այս կամ այն տեղեկատվությունն ընթերցելիս ու լսելիս խճճվում են, լարվում: Կարևոր է, որ նրանք կարողանան  ներկայացնել տվյալ խաղի լրջությունն առանց ավելորդ տագնապների: Դա կօգնի, որ երեխան գիտակցաբար չցանկանա խաղալ, ոչ թե ծնողից վախենալու պատճառով:

 

Դեռահասի հետ մի փոքր բարդ է, սակայն անհնարին չէ

Հատկապես դեռահասության շրջանում սեռահասունացմանն ու ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին զուգընթաց երեխայի մոտ առաջանում է էներգիան սպառելու, պահանջմունքները բավարարելու անհրաժեշություն: Այդ տարիքում տղաներին բնորոշ են բակային կոնֆլիկտները, հակումը դեպի սպորտ, քանի որ կարիք ունեն հաղթելու և ինքնահաստատվելու: Նման միջոց է դառնում նաև խաղը: Պարզապես այդտեղ հաղթելու հավանականությունն ավելի մեծ է, քան իրական կյանքում:

Եթե բալիկը վստահի ծնողին, ապա, անկասկած, ցանկացած արգելված խաղ կամ հետաքրքրություն կփորձի կիսել նրա հետ: Զրույցի միջոցով ծնողը երեխային կարող է ասել, որ հասկանում է նրա մենակ մնալու ցանկությունը, մեկուսացումը, ագրեսիան: Դեռահասը պետք է իմանա, որ հայրիկն ու մայրիկը ցանկացած պարագայում իր կողքին են, ոչ թե քննադատ են ու պատժող: Երբ հարցն առնչվում է փոքրիկի անվտանգությանը, հարկավոր է հիշել՝ նա անվտանգ է զգում «իր հետ քայլող», հասկացող ծնողի կողքին: Ճանաչե՛ք ձեր երեխաներին, նրանց պահանջմունքները, որպեսզի նրանք չփորձեն դրանք բավարարել վիրտուալ տիրույթում:

 

Հեղինակ՝ Լուիզա Աբրահամյան

Մայրիկը որոշում է երեխայի հետ գնդակով խաղալ, սակայն պարզվում է՝ գնդակը վնասվել է, և տվյալ պահին դա անհնար է: Ի՞նչ անել: Պետք է այլ խաղ մտածել փոքրիկի ժամանցի համար: «Ժեստ» հոգեբանական կենտրոնի հոգեբան Անի Ապիտոնյանը ներկայացնում է մի քանի խաղ, որոնք կապահովեն ժամանց, չեն պահանջի գումար, կնպաստեն երեխայի զարգացմանն ու  ծնող-երեխա հարաբերությունների լավացմանը: 

«Իմ փոքրիկ»-ը զրուցել է «Ժեստ» հոգեբանական կենտրոնի հոգեբան Լուսինե Գրիգորյանի հետ:

Եթե ոչ տոնածառ, ապա ի՞նչ

Խնդիրը ոչ թե տոնածառի առկայության կամ բացակայության մեջ է, այլ մեծահասակների կողմից արվող մեկնաբանությունների։

Նյութի առաջին մասը կարող եք կարդալ այստեղ։

«Ժեստ» հոգեբանական կենտրոնի հոգեբան Անի Ապիտոնյանը ներկայացնում է մի քանի խաղ, որոնք կապահովեն ժամանց, չեն պահանջի գումար, կնպաստեն երեխայի զարգացմանն ու  ծնող-երեխա հարաբերությունների լավացմանը: 

Ամանորը հրաշքների իրագործմանը սպասելու լավագույն ժամանակահատվածն է թե՛ փոքրիկների, թե՛ մեծահասակների համար: «Հավատը երեխային հնարավորություն է տալիս ակտիվ երազել, լավատեսորեն սպասել մի բանի, որը խորհրդավոր է, բարի:

Ամուր փակել աչքերը, մտովի պատկերացնել երազանքն ու ի սրտե սպասել: Նոր տարվա գալստյանն ընդառաջ մենք լցվում ենք հույսով, վերապրում նախկինում ունեցած էմոցիաները և փորձում պահել հավասարակշռությունը:

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ