Երբեմն երկրորդ երեխայի ծնվելուց հետո առաջնեկի մոտ վարքային փոփոխություններ են նկատվում: Առաջին երեխան չի ուզում լինել մոռացված կամ ուշադրությունից զուրկ, ավելի քիչ սիրված ընտանիքում: Այդ պատճառով էլ նա սկսում է ամեն կերպ պայքարել,  այսպես ասած, ծնողների մոտ  առաջինը լինելու համար. կապրիզներով, արցունքներով, գոռոցներով նա ուշադրություն է գրավում իր վրա:  Նա խանդում է նորածնին, քանի որ երբեմնի միայն իր մայրիկն այժմ ժամանակի մեծ մասը հատկացնում է քույրիկին կամ եղբորը:

Երբեմն երեխայի մոտ խանդը կարող է դրսևորվել նաև նորածնի նկատմամբ չափազանց շատ հոգատարությամբ. Նա միշտ նորածնի շուրջ է պտտվում, երբեմն անգամ դրանով բարկացնում մայրիկին:

Հազվադեպ, սակայն պատահում է նաև, որ երեխան նորածնի հանդեպ խանդից կարող է առանց պատճառի հաճախակի հիվանդանալ:

Որպեսզի նման անցանկալի իրավիճակներից խուսափեք, «երես տվեք» առաջնեկին, նրան ևս ուշադրություն ու հոգատարություն բաժին

Շատ ծնողներ կարծում են, թե պետք է գիշերը երեխային արթնացնել և գիշերանոթին նստացնել, որ մինչև առավոտ չոր մնա: Մանկաբույժ Սիրանույշ Պողոսյանը պատմում է.

«Ծնողները հաճախ ասում են. հիմա, ցերեկը երեխան համաեմատաբար հազվադեպ է տակը թրջում, գիշերը ե՞րբ պետք է նրան արթնացել` գիշերանոթին նստեցնելու համար»:

Մանկաբույժը դա սխալ է համարում:

«Իրականում ծնողներից ոչ մի ջանք չի պահանջվում, որ երեխան ամբողջ գիշեր չոր մնա»:

Դա լինում է, երբ միզապարկն արդեն բավական ամրացել է, իսկ երեխան չի նյարդայնանում և չի դիմադրում գիշերանոթի նստելուն: Վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ 12 ամսական հարյուր երեխայից մեկն է առավոտյան չոր արթնանում, չնայած մայրը երբևէ նրան չի

Գալիս է մի տարիք,երբ երեխան դառնում է չափազանց պահանջկոտ: Ինչպես վարվի ծնողը... բավարարի՞ նրա քմահաճույքները, թե՞ ոչ: Այս հարցի պատասխանը «Իմ փոքրիկը» փորձեց ստանալ  հոգեբան Իրինա Բաղդասարյանից:

Հոգեբանը նշում է, որ եթե երեխան ուզում է, օրինակ,  մայրիկի հեռախոսը,  մերժել պետք չէ, թող երեխան փորձի, նայի, շոշափի: Միայն թե պետք է խնդրել,որ խնամքով վերաբերվի:

«Կարևոր է ի սկզբանե երեխայի հետ ձևավորել ճիշտ կապ,վստահություն... չէ որ նա առաձին անհատ է: Սակայն, երբ զգում եք, որ երեխան ուղղակի պահանջներ է ներկայացնում, հարկավոր է հետևողական լինել, հասկանալ`  ինչու է նա համառորեն պահանջում հենց դա,- ասում է Բաղդասարյանը:- Չեմ կարծում թե որևէ բան պետք է արգելել երեխային, ուղղակի հարկավոր է ճիշտ դաստիարակել, որի արդյունքում ,եթե նա վերցնի որևէ իր, չի փորձի

Դուք արդեն իսկ երջանիկ ծնող եք, ունեք փոքրիկ բալիկ: Սակայն մի օր գալիս է պահը, երբ ընտանիքին նոր համալրում է սպասվում: Շատ ծնողների մոտ հարց է առաջանում, թե ինչպես նախապատրաստել երեխային քրոջ կամ եղբոր ծնվելուն:

Հոգեբանները միանշանակ պնդում են, որ երեխային հարկավոր է նախապատրաստել այդ իրողությանը: Միայն խոսակցությունները երեխայի ներկայությամբ ընտանիքի համալրման մասին բավարար չեն:  Խորհուրդ է տրվում տնային գործերով զբաղվելիս կամ երեխայի հետ խաղալիս նրան բացատրել «լուրի» էությունը :

Օրինակ` «Ինչ լավ է բլրակից սահելը: Իսկ երբ քույրիկը ծնվի, ավելի ուրախ կլինի»:  Սովորեցրեք երեխային, որ նա կլինի մայրիկի և հայրիկի օգնականը երեխայի ծնվելուց հետո, քանի որ դուք նրա օգնության կարիքն

Սեփական երեխաներին կարգի հրավիրելու համար ծնողները, չգիտես ինչու, երբեմն խուսափում են հանդես գալ իրենց անունով: Սպառնալիքն իրենցից հեռացնելու և պատժողի դերում չհայտնվելու համար դիմում են կողմնակի կերպարի օգնությանը` «ոստիկանը կբարկանա», «հաֆոն կկծի» և վերջերս մասամբ հնացող «Մեշոկ պապին կտանի» արտահայտությունների տեսքով:

Ո՞վ է այդ Մեշոկ պապին: Ի հակադրություն ամենատարբեր բարի պապիկների, որոնց մասին երեխաները տեղեկացվում են հեքիաթներից ու մուլտֆիլմերից, Մեշոկ պապին կատարում է երեխայի պահվածքը կարգավորող հսկիչի դեր` վախի միջոցով զսպելով նրա ոչ ցանկալի արարքները: Բայց արդյո՞ք արդյունավետ է այս մեթոդը, և արժե՞ երեխային վախ ներշնչել գոյություն չունեցող մի կերպարի հանդեպ, որից նույնիսկ «ամենակարող» ծնողներն ի վիճակի չեն լինելու «փրկել» երեխային, երբ ծերուկը հայտնվի պարկը շալակին:

3-6 տարեկան երեխաներն ունեն չափազանց վառ երևակայություն, և հաճախ մեծահասակներս չենք ենթադրում, որ նրանց կարգի հրավիրելու մեզ համար անմեղ միջոցները կարող են իրական տագնապ առաջացնել երեխայի մոտ: Այն, ինչ մենք ասում ենք առանց երկար-բարակ մտածելու`գրեթե ինքնաբերաբար, երեխայի համար չափազանց իրական և

Ծնողները հաճախ են կանգնում այս խնդրի առջև. ինչպե՞ս համոզել երեխային մանկապարտեզ հաճախել: Երեխաների մեծ մասը հրաժարվում է մանկապարտեզ հաճախելուց, նրանք լացում են ու փորձում համոզել ծնողներին հետ կանգնել այդ մտքից:

Սակայն ծնողը պետք է գիտակցի, որ երեխայի մանկապարտեզ գնալը շատ կարևոր է, նույնիսկ` պարտադիր:

Հոգեբան Զառա Նոնինյանը նշում է, որ ծնողը պետք է նախապատրաստի երեխային մանկապարտեզ գնալուն: Ծնողը պետք է գիտակցի, որ երեխան նոր միջավայր, նոր աշխարհ է մտնում` իր կանոններով , նոր առօրյայով: Պետք է զրուցել երեխայի հետ մանակապարտեզի առօրյայի, կանոնների մասին. երեխան պետք է նախապես իմանա, թե ուր է գնում, պետք է գիտակցի, որ դաստիարակների ուշադրությունը հավասարապես

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ