Հայաստանը, ռոտավիրուսային վարակի դեմ պատվաստումը, ներառել է 2012թ.-ի պատվաստումների ազգային օրացույցում: Նոյեմբերի 1-ից հանրապետությունում կիրառվում է ռոտավիրուսային վարակների դեմ պատվաստումները:

Ըստ Երևանի պետական հենակետային բժշկական քոլեջի մանկաբուժության ամբիոնի վարիչ, մանկաբույժ Սուսաննա Աբրահամյանի` ռոտավիրուսային հիվանդությունը /վարակ/ դիարեային հիվանդություններից է, որ հարուցվում է հենց

 

Կյանքի առաջին տարի` բոլոր սկիզբների սկիզբը, կարևոր ժամանակահատված երեխայի հետագա հուզական զարգացման համար։ Ծնողների համար այն ծնողական սիրո, երեխային հասկանալու կարևոր դպրոց է։ Ինչպիսին կլինի երեխայի և ծնողների հետագա հարաբերությունները, ինչպիսի հոգևոր և հուզական կապ կստեղծվի նրանց միջև`  կախված է նաև երեխայի կյանքի առաջին տարուց։ Իսկ հիմա անդրադառնանք կյանքի առաջին տարվա վախերին։  Երեխաների մոտ կյանքի առաջին ամիսներին անհանգստության բարձր ֆոն առաջանում է, երբ չեն բավարարվում նրանց այնպիսի կարևոր կենսական, ֆիզիոլոգիական պահանջմունքներ, ինչպիսիք են՝ սննդի, քնի, ջերմության, ակտիվության, աղիների նորմալ գործելու պահանջմունքները, այսինքն` այն ամենը, ինչն ապահովում է  նրանց ֆիզիկական կոմֆորտը /հարմարավետությունը/։

Երեխաների հետ պիտի խոսել, ոչինչ, որ նրանք դեռ խոսել չգիտեն, նրանք կհասկանան ձեզ։ Ամեն հեռանալուց զգուշացրեք, որ արագ վերադառնալու եք, որ շատ կարոտելու եք։ Եթե անհրաժեշտաբար պիտի ժամանակ առ ժամանակ թողնեք երեխային ինչ-ինչ գործերի պատճառով, ապա հոգացեք, որ ուրիշ մեծահասակի /տատիկի կամ որևէ այլ մարդու հետ/ հետ նույնպես ստեղծվի կապվածություն, ում հետ Ձեր բացակայության ընթացքում մնալու է փոքրիկը։

Երբեք չեմ մոռանա մի պատմություն, որը կապված է մի փոքրիկի՝ մտավոր հետամնացություն ունեցող աղջնակի հետ: Նա մեկ տարեկան չէր, բայց իր զարգացմամբ քիչ էր տարբերվում մեկ տարեկան փոքրիկից։  Մեր` իրար հետ աշխատելու ժամանակահատվածում ես մեկնեցի գործուղման և չհասցրի հրաժեշտ տալ ու ասել, որ երկու շաբաթ բացակայելու եմ։

«Փոքրիկները, լույս աշխարհ գալով, մեկ տարի պետք է մնան այնտեղ, որտեղ ծնվել են, որպեսզի հարմարվեն տեղի կլիմային»,-ասում է թիվ 2 բժշկական միավորման մանկաբույժ Զարինե Կոջոյանը: Մանկաբույժի խոսքով` մեկ տարին չլրացած երեխաներին ցանկալի չէ տանել հանգստի հեռավոր մի վայր` հատկապես ծով, պետք է խուսափել օդանավով, գնացքով և նույնիսկ ավտոմեքենայով երկար ճանապարհ գնալուց:

«Ցանկալի է երեք տարին լրացած երեխաներին ծով տանել, քանի որ մինչև այդ տարիքը երեխաներն ավելի զգայուն են, կարող են ավելի շուտ հիվանդանալ»,-ասում է մանկաբույժը: Վարակիչ հիվանդություններից խուսափելու համար փոքրիկներին խորհուրդ է տրվում ծով տանել հունիս ամսվա վերջին, հուլիսի սկզբին կամ սեպտեմբերի սկզբին, երբ հանգստի գնացողները քիչ են լինում:  «Երեխաների մոտ վարակիչ հիվանդության պատճառը չի կարող լինել ծովի ջուրը, քանի որ այն ինքնաֆիլտրվում է, պատճառը մարդկանց հոսքն է»,- բացատրում է Կոջոյանը: Մանկաբույժի խոսքով` երեք տարին լրացած փոքրիկները կարող են հանգստանալ ցանկացած ծովում` Սև, Բալթիկ, Միջերկրական, ինչպես նաև Սևանա լճում: Իսկ ջրում լինելու ամենահարմար ժամերը առավոտից մինչև 11:00 և երեկոյան 19.00-ից հետո է:

Այլ հոդվածներ …

Գովազդ