3 տարեկան․ զրույց վարել, հարցեր տալ և ավելի ինքնուրույն լինել
Երեք տարեկանում երեխաների մեծ մասն արդեն կարողանում է ոչ միայն պատասխանել, այլև փոքրիկ զրույց վարել մեծահասակի հետ։
Սկսվում է հայտնի «ինչո՞ւ»-ների շրջանը։ Երեխան հարցնում է՝ «ո՞վ», «ի՞նչ», «որտե՞ղ», «ինչո՞ւ», կարողանում է ասել իր անունը և պատմել, թե ինչ գործողություն է կատարվում նկարում։ Նրա խոսքը մեծամասամբ արդեն հասկանալի է շրջապատի մարդկանց համար։
Նա կարող է, օրինակ, շրջան նկարել, ինքնուրույն հագնել հագուստի որոշ մասեր և պատառաքաղ օգտագործել։
Սոցիալական առումով էլ փոփոխություններ կան․ երեխան նկատում է մյուս երեխաներին և միանում նրանց խաղին։ Նա աստիճանաբար սովորում է բաժանվել ծնողից և որոշ իրավիճակներում ավելի արագ հանգստանալ նրա հեռանալուց հետո։
Ո՞ր դեպքում արժե դիմել մասնագետի
Միայն մեկ հմտության ուշ ի հայտ գալը դեռ ինքնին չի նշանակում զարգացման խանգարում։
Բայց մանկաբույժի հետ արժե քննարկել, եթե երեխան ձեռք չի բերում իր տարիքին բնորոշ մի քանի հմտություն, դժվարանում է հաղորդակցվել կամ հասկանալ պարզ խոսքը, կամ եթե նրա զարգացման դինամիկայում ինչ-որ բան ձեզ անհանգստացնում է։
Առանձնակի կարևոր է չսպասել, եթե երեխան կորցրել է նախկինում ունեցած որևէ հմտություն։
Ծնողի դիտարկումները զարգացման գնահատման կարևոր մասն են։ Եթե մտահոգություն ունեք, ավելի ճիշտ է այն քննարկել մասնագետի հետ, քան սպասել, թե «ինքն իրեն կանցնի»։
Նյութը տեղեկատվական է և չի փոխարինում մանկաբույժի անհատական գնահատմանը։
