Ես լսեցի մի անուշ ձայն,

Իմ ծերացած մոր մոտ էր,

Փայլեց նշույլ ուրախության,

Բայց, ափսո՜ս, որ երազ էր։

Նոր է տարիդ բոլորել,

Դու քայլել ես սովորել:

Մի՛  վախենա, քայլ արա,

Դու իմ պստիկ, ժիր Արա:

Իմ պապը տնկել է

Մեր գյուղի շիվերը,

Իմ պապը պայտել է

Մեր գյուղի ձիերը:

Մայրս նման մի ծաղկի՝

Անուշ բույր ու տեսք ունի,

Նրա փխրուն սրտի մեջ

Ոչ մի ցողուն փուշ չունի։

Հիշում եմ դեմքը քո ծեր, մայր իմ անուշ ու անգին,

Լույս խորշոմներ ու գծեր, մայր իմ անուշ ու անգին:

Թող հավերժ ապրի մեր ժողովուրդը,

Հազար տարիներ ու հազար դարեր.

Երեք փչակ, երեք բույն,

Երեք բնում՝ երեք բու:

Աքաղաղը կանչում է.
- Ծուղրուղու՜,
Ղու-ղու-ղու՜.
Պառավ նանը զարթնում է,
- Տա-տա-տա՜,
Պա-պա-պա՜...