Grid List

Անհրաժեշտ բաղադրիչները

Պանիրը կազմում է երեխաների առողջ ու հավասարակշռված սննդակարգի մի մասը։ Ունենալով բաղադրության մեջ նկատելի քանակությամբ սպիտակուցներ, վիտամին A, E և կալցիում՝ պանիրն ունենում է դրական ազդեցություն մանկական օրգանիզմի վրա։

Երեխաների սննդակարգում միսը զբաղեցնում է կարևոր տեղ, քանի որ սպիտակուցների, ամինաթթուների և երկաթի նշանակալի աղբյուր է։ Բուսական ծագման մթերքներում, իհարկե, երկաթ կա, բայց ոչ այնքան, որքան մսի մեջ։ Արժե հիշել՝ տվյալ հանքանյութի պակասը կարող է առաջացնել ուղեղի թթվածնային քաղց, գլխապտույտ, հիշողության խանգարում, անեմիա։

Փոքրիկի ոտնաթաթի ճիշտ զարգացման համար կարևոր է ընտրել այնպիսի կոշիկ, որը չի խանգարի նրա աճին և զարգացմանը, այլ ընդհակառակը՝ կօգնի։

Ինքնուրույն ուտելու ցանկությունը երեխաների մոտ ի հայտ է գալիս դեռևս 6-7 ամսական հասակից, երբ փոքրիկը ձեռքում բռնում է հացի փոքրիկ կտոր, ապա փորձում է ձեռքով ափսեից ուտելիքը վերցնել:

Շնչող կոշիկները պատրաստված են այնպիսի տեխնոլոգիայով, որը կոշիկի ներսում կատարում է բնական օդափոխանակություն, և օդն ու ջրային գոլորշիները դուրս են գալիս։ Սա կանխարգելում է կոշիկի ներսում գերքրտնարտադրությունը: Վերջինս կարող է հանգեցնել ոտքերի բորբոքային պրոցեսներից մինչև սնկային հիվանդությունների ու ինֆեկցիաների առաջացման։

Փոքր հասակում բոլորիս մտքով անկասկած անցել է աշխարհի շուրջ ճանապարհորդելու հրաշալի գաղափարը: Ի՞նչն էր ձեր ոգեշնչման աղբյուրը, ո՞վ կամ ովքե՞ր էին ձեզ քաջալերում գնալ երազանքներին ընդառաջ, կարո՞ղ եք հիշել։

Ակտիվ երեխաները կարող են ժամերով թռչկոտել, վազել ու չհոգնել: Թվում է՝ միակ բանը, որ նրանց մոտ չի ստացվում, հանգիստ նստելն է:

Փոքրիկը մեծացել է. ժամանակն է նրան մանկապարտեզ տանելու: Հարց է առաջանում՝ ո՞ր տարիքում երեխային հանձնել դաստիարակների խնամքին: Ծնողներն անհանգստանում են՝ ինչպե՞ս երեխան կհաղթահարի իր կյանքի առաջին լուրջ փոփոխությունը, չի՞ սկսի արդյոք հաճախ հիվանդանալ, լաց լինել, չե՞ն նեղացնի նրան, պատշաճ ուշադրություն կդարձնե՞ն և այլն:

Ծանո՞թ է այն զգացողությունը, երբ թվում է՝ աշխատանքը (առաջադրանքը)  բավականաչափ լավ չեք կատարել: Սկսում եք քննադատել ինքներդ ձեզ և նախատել, եթե չեք հասել ներքին երևակայական իդեալին: Ունեցած հաջողությունները ժխտում եք ու փորձում ամեն կերպ արժեզրկել։ Հաջողությունը բավարարվածություն չի բերում, բայց կա տարօրինակ զգացում, որ այն ամենը, ինչ ձեռք է բերվել, պարզապես զուգադիպություն է։ Իսկ ամենափոքր սխալը կամ ձախողումը հավասարազոր է աղետի, որը ոչ ոք չի մոռանա:

Մարդիկ ժամանակ առ ժամանակ կարող են բախվել «հուզական մոխրացում»  կոչվող երևույթին։  Տվյալ հասկացությունը սկսել է շրջանառվել,  նախ, մասնագիտական ոլորտում:

Ներկայացնում է քիթ-կոկորդ-ականջաբան Ալլա Համբարձումյանը:

Նկարիչ փիղը բնապատկեր է նկարում, սակայն մինչ ցուցադրության ուղարկելը որոշում է ընկերներին հրավիրել՝ կտավը նայելու և կարծիք հայտնելու: Նա տարակուսում էր, ուզում էր հասկանալ՝ ի՞նչ քննադատություն կլսի, արդյո՞ք խիստ կգտնվեն կենդանիները: Այդպես մտամոլոր քայլում էր, երբ կենդանիները ժամանեցին: Փիղն արագ-արագ բերում է նկարն ու դեն նետում վրան գցած կտորը: Առաջինը սկսում է  կոկորդիլոսը․

- Բնապատկերդ լավն է, բայց ես չեմ տեսնում գետը:

- Այն, որ գետ չկա, մեծ կորուստ չէ: Բայց այ ու՞ր են սառույցները, ձյունը,- կոկորդիլոսին ի պատասխան՝ ասում է փոկը:

- Թույլ տվեք արտահայտվել,- բարձրաձայնում է խլուրդը,- նկարիչը մոռացել է բանջարանոցը:

-  Խրյու-խրյու,- առաջ է գալիս խոզը,- նկարը հաջողված է, ընկերներ: Բայց ըստ մեզ՝ պակասում են կաղնիները:

Բոլոր խոսքերն ընդունում է փիղը և ձեռքն առնում վրձինը, ներկերը: Նա իր ուժերի սահմաններում աշխատում է գոհացնել ընկերներին՝ պատկերելով ձյուն և սառույց, գետ ու բանջարանոց, կաղնի, նույնիսկ՝ մեղր: Դա էլ այն դեպքում, եթե հանկարծ արջը գար: Նկարը պատրաստ էր, ու փիղը կրկին կանչում է ընկերներին։ Հյուրերը նայում են ու շշնջում.

- Խառնաշփո՜թ:

 

 

 

Առակում նկարագրված է հրաշալի և ամենքիս հոգեհարազատ պատմություն, որը հասկանալի կլինի անգամ ամենափոքր ընթերցողին։ Այստեղ փիղը, փորձելով չնեղացնել ներկաներին, որոշում է իր նկարը լրացնել թվարկված դետալներով, որից հետո ստեղծագործությունը տալիս է գնահատման։ Ի զարմանս բոլորի՝ մեկնաբանություններից հետո ոչ մի լավ բան չի ստացվում, քանի որ ավելորդ պատկերներով լցված նկարը վերածվում է  անիմաստության։ Սրանով հեղինակն ուզում է ասել՝ անհնար է դառնալ սիրելի, հարազատ, բարի և լավը միաժամանակ բոլորի համար։ Իհարկե, ոչ ոք ապահովագրված չէ քննադատություններից, բայց եթե դրանց անխտիր հետևեք  և կատարեք, ի վերջո կարող եք կորցնել ձեզ որպես անձ՝ սխալ համարելով նախկին գիտակցված արարքները: Հետևեք լավ խորհուրդներին, բայց խելամտության սահմաններում: Դուք չեք կարող գոհացնել անընդհատ ընկերներին, դրանով կվնասեք միայն ինքներդ ձեզ:  Մեզանից յուրաքանչյուրի կյանքը յուրօրինակ կտավ է, որի վրա փոփոխություններ անելու իրավունք ունի միմիայն տվյալ անձը:

 

 

 

 

 

Ծիտիկներն իջել գետնին,
Երգ են ասում՝ ճի՜կ-ճի՜կ,
Այսինքն՝ արի խաղանք
Ու թռչկոտենք, Վաչի՛կ։

Մանուշակներ ոտքերիս ու շուշաններ ձեռքերիս,

Ու վարդերը այտերիս, ու գարունը կրծքիս տակ,

Ու երկինքը հոգուս մեջ, ու արևը աչքերիս,

Ու աղբյուրները լեզվիս՝ սարից իջա ես քաղաք։

Երեխայի դաստիարակությունը ևս պահանջում է հետևել որոշ կանոնների, որոնցից առանցքային են հատկապես կարգապահությունն ու հասկացված լինելու հանգամանքը։ Ստորև կներկայացնենք 4 մոտեցում, որոնք անհրաժեշտ են երեխայի դաստիարակության գործում։ 

Ներկայացնում է «Երկուսով» հոգեբանական կենտրոնի տնօրեն, հոգեբան Անուշ Ալեքսանյանը:

25-ամյա Գոհարի որդին 3 տարեկան է, սակայն շատ կամակոր է: Մայրը պատմում է, որ որդու ամեն մի ցանկություն ստիպված է կատարել, այլապես որդին սկսում է հոնգուր-հոնգուր լացել, ոտքերով հարվածել հատակին, մինչև իր պահանջը ծնողները կկատարեն: «Ոչ այն է` ծեծեմ երեխային, ոչ էլ պահանջները կատարեմ: Բայց խիղճս չի տանում տեսնել, թե ինչպես է երեխան ժամերով լացում»,-ասում է մայրը՝ չիմանալով, թե ինչպես կարելի է հաղթահարել որդու կամակորությունները:

Ծնողները հաճախ են մատնանշում փաստը, որ բալիկը կարող է երկար ժամեր անցկացնել համակարգչի առջև նստած կամ սմարթֆոնը ձեռքին:

Ինչպե՞ս ձեռք բերել ինքնավստահություն։

«Իմ փոքրիկ»-ը զրուցել է N։16 պոլիկլինիկայի մանկաբույժ Գոհար Քյարունցի հետ։

Սիրելի փոքրիկ, այսօր տոն է: Այսօր` մայիսի 28-ին,  հայերս նշում ենք պետականության վերականգնման և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության հռչակման  տոնը:

Սիրելի փոքրիկ բարեկամ,  այսօր հունվարի հունվարի 6-ն է` մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Ծննդյան և Աստվածահայտնության տոնը։

Այսօր ողջ հայությունը նշում է Հայաստանի երրորդ Հանրապետության բանակի 28-րդ տարեդարձը: Բայց հայոց ռազմական ուժը 24 տարվա պատմություն չէ, որ ունի: Որքան հին է հայ ազգը, նույնքան հին է և հայոց բանակի պատմությունը: Ըստ առասպելի` հայերի ազատ ապրելու իրավունքը Հայկ նահապետը  պաշտպանեց զենքի ուժով: Հայ ժողովուրդն իր հազարամյակներ ձգվող պատմական ուղին անցել ու 21-րդ դար է հասել հայ զինվորի բազկի ուժի ու քաջության շնորհիվ:

Իսկ եգիպտացիները շարունակեցին հալածել Իսրայելի ժողովրդին: Տեսնելով, որ ծովը ետ քաշվեց, իրենք նույնպես մտան: Առավոտյան Տերն ամբողջ եգիպտական բանակը շփոթության մատնեց` կառքերից անիվները հանելով, այնպես որ հազիվ էին կարողանում քաշել: Այդ տեսնելով` եգիպտացիներն իրար ասացին. «Փախչենք իսրայելացիներից, որովհետև նրանց փոխարեն Աստված ինքն է պատերազմում եգիպտացիների դեմ»:

Փարավոնը իմացավ, որ իսրայելացիները դուրս են եկել Եգիպտոսից, որպեսզի ոչ միայն զոհ մատուցեն իրենց Աստծուն, այլև երբեք Եգիպտոս չվերադառնան: Նրանց ետ վերադարձնելու համար Փարավոնը իր բոլոր հեծյալներով, կառքերով և ամբողջ զորքով գնաց նրանց ետևից:

Եվ փարավոնը գիշերը կանչեց Մովսեսին և Ահարոնին ու ասաց. «Վեր կացեք ու դուրս եկեք իմ ժողովրդի միջից` դուք էլ Իսրայելի որդիքն էլ, և գնացեք պաշտեցեք Տիրոջը, ինչպես որ ասացիք: Ձեր հոտերն ու արջառներն էլ վերցրեք, ինչպես ասացիք: Գնացեք և ինձ էլ օրհնեցեք»: Եգիպտացիները ստիպեցին ժողովրդին շուտ դուրս գալ իրենց երկրից, որովհետև վախենում էին, որ իրենք էլ կմեռնեն:

Գովազդ